Η τεχνολογία δε φαίνεται να είναι υπεύθυνη για τη ψυχική υγεία των νέων

Ένα είναι σίγουρο: Τα παιδιά και οι έφηβοι των ημερών μας είναι πιο "ασφαλή" από ποτέ. Δε θα γρατζουνίσουν τα γόνατά τους, δε θα λερώσουν τα χέρια τους, δε θα γράψουν με σπρέι στους τοίχους, δε θα πηδήξουν κάποια κάγκελα, δε θα τους δει κάποιος να κλαίει από απόρριψη ερωτική, από απογοήτευση. Ο μαγικός κόσμος βρίσκεται στα χέρια τους, είναι πλασματικός και κρύβεται ολόκληρος μέσα σε μία οθόνη.

Στατιστικά στοιχεία για τη χρήση smartphone και tablet στα παιδιά

Ήδη από την ηλικία των 2-3 ετών τα παιδιά αρχίζουν να εξοικειώνονται με τη χρήση smartphone και tablet, χρησιμοποιώντας αυτά των γονιών τους. Σε έρευνα μάλιστα διαπιστώθηκε ότι 19% παιδιών ηλικίας 2-5 ετών ήξεραν να χρησιμοποιήσουν ένα smartphone μόνο 9% ήξερε να δέσει τα παπούτσια του (AVG research, Online survey of 6,017 parents in the UK, US, France, Germany, Spain, Czech Republic, Australia, Brazil, Canada and New Zealand, November and December 2013).

Η υπερβολική χρήση των smartphones για κάθε πτυχή της ζωής οδήγησε στην αδυναμία των νέων να αποχωριστούν τον αγαπημένο έξυπνο φίλο τους. Οι έφηβοι θεωρούνται ως η πιο επιρρεπής ηλικιακή ομάδα για τη λεγόμενη “nomophobia” (no-mobile-phobia), το σύνολο δηλαδή των συναισθημάτων που προκαλούνται σε περίπτωση μη προσβασιμότητας στο κινητό ("Nomophobia is the fear of being out of mobile phone contact - and it's the plague of our 24/7 age", Evening Standard. April 1, 2008).

Εν έτη 2017 έχει αναπτυχθεί μάλιστα εφαρμογή (app) για το κινητό τηλέφωνο η οποία σε αποσυνδέει από το ίντερνετ ή και απενεργοποιεί το κινητό σου ανάλογα με τις ρυθμίσεις, ενημερώνοντας βέβαια πρώτα τον κύκλο σου για την παράτολμη πράξη σου να απενεργοποιήσεις το κινητό τηλέφωνο: Checking out (Digital Detox). Υπάρχει επίσης και National Day of Unplugging, η τρίτη Μαρτίου, θεσμοθετημένη από την ανάγκη να υπενθυμιστεί σε ορισμένους ότι μπορούν να επιστρέψουν για λίγο στη χωρίς smartphone ζωή.

Νέα έρευνα αθωώνει την τεχνολογία στην εμφάνιση προβλημάτων ψυχικής υγείας

Ο χρόνος που οι έφηβοι περνούν στα κινητά τους τηλέφωνα ή στο διαδίκτυο δεν βλάπτει την ψυχική τους υγεία, σύμφωνα με νέα έρευνα την οποία επικαλείται ο ιστότοπος ScienceDaily.

Η παρούσα μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Clinical Psychological Science» ανέδειξε ότι υπάρχει ελάχιστη συσχέτιση μεταξύ του χρόνου που αφιερώνεται καθημερινά στην τεχνολογία και στην ψυχική υγεία.

«Ίσως έχει έρθει η ώρα να σταματήσουμε να διαφωνούμε για το πόσο κακό κάνουν τα smartphones (έξυπνα κινητά) και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να αρχίσουμε να αναζητούμε τρόπους για να τα υποστηρίξουμε», δήλωσε η Κάντις Όντγκερς, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ιρβάιν.

Η έρευνα ψυχικής υγείας που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, το Πανεπιστήμιο Περντιού και το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνιας, παρατήρησε 2.000 νέους και στη συνέχεια ένα μικρότερο δείγμα 400 εφήβων από 10 έως 15 ετών για δύο εβδομάδες σχετικά με τη χρήση του κινητού τους.

Τα ευρήματα της έρευνας

Οι μελετητές συνέλεγαν αναφορές για συμπτώματα ψυχικής υγείας τρεις φορές τη μέρα και για τη χρήση των τεχνολογιών κάθε βράδυ, προκειμένου να διαπιστώσουν αν η χρήση αυτών των τεχνολογιών συνδέεται με αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης προβλημάτων ψυχικής υγείας αργότερα στη ζωή και αν η ημερήσια χρήση σχετίζεται με λιγότερο καλή διάθεση.

Δεν διαπιστώθηκαν τέτοιες συσχετίσεις αλλά παρατηρήθηκαν, μάλιστα, και αντίστροφα αποτελέσματα. Για παράδειγμα οι έφηβοι που είχαν στείλει περισσότερα μηνύματα μέσα σε μία μέρα ανέφεραν πιο θετικά συναισθήματα από εκείνους που είχαν στείλει λιγότερα μηνύματα.

«Αντίθετα με τη γενική αντίληψη ότι τα smartphones και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καταστρέφουν την ψυχική υγεία των νέων, η παρούσα έρευνα δε στηρίζει αυτές τις υποθέσεις», τόνισε η Μάικλιν Γιένσεν, αναπληρώτρια καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας.

Ο υπερβολικός χρόνος στην οθόνη σκοτώνει τη φαντασία των παιδιών

Το διαδίκτυο μπήκε δυναμικά στις ζωές μας τη δεκαετία του ’90 και εκ τότε ακολούθησε μια ραγδαία εξελικτική πορεία και απέκτησε εκατομμύρια χρήστες. Οι υπηρεσίες που προσφέρει δικαιολογούν, με το παραπάνω, το εύρος χρηστών. Καθώς είναι ένα πολυδιάστατο μέσο, οι υπηρεσίες που προσφέρει μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο αν δεν χρησιμοποιηθούν με σύνεση. Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις χρηστών οι οποίοι καταναλώνουν μεγάλα μέρη του χρόνου τους διαδικτυωμένοι, με αποτέλεσμα να παραμελούν τις υποχρεώσεις τους, την πραγματική ζωντανή επικοινωνία και την ίδια τη ζωή.

«Εθισμός στο διαδίκτυο: η εμφάνιση μιας νέας διαταραχής»

Η πρώτη έρευνα για προβληματική χρήση του διαδικτύου έγινε το 1996 στην Αμερική από την Dr. Kimberly Young και παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Αμερικάνικης Εταιρείας Ψυχολόγων στο Τορόντο με τίτλο «Εθισμός στο διαδίκτυο: η εμφάνιση μιας νέας διαταραχής».

Έκτοτε πλήθος ερευνών ανά τον κόσμο υποδεικνύει την ύπαρξη του φαινομένου, το οποίο ονομάζεται Προβληματική Χρήση του Διαδικτύου. Μια τέτοια συμπεριφορά είναι πιο εύκολο να υιοθετηθεί από έφηβους οι οποίοι δεν έχουν ακόμα αναπτύξει ολοκληρωτικά την προσωπική τους ταυτότητα και τα ενδιαφέροντα τους. Η εφηβεία χαρακτηρίζεται ως μια περίοδος αλλαγών η οποία σηματοδοτεί τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση. Οι εμφανείς σωματικές αλλαγές συνοδεύονται από την αναζήτηση της ταυτότητας και την ένταξη στο κοινωνικό σύνολο και τη κοινωνική πραγματικότητα. Το άγχος, η ανάγκη για κατανόηση, η δυσκολία διαμόρφωσης της ταυτότητας και η περιπλοκότητα της δημιουργίας σχέσεων δεν είναι κάτι εύκολο για τα παιδιά που περνούν την εφηβεία. Το διαδίκτυο, με τις απεριόριστες πιθανότητες, προσφέρει στους έφηβους μια διέξοδο για να καλύψουν τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητα.

Έρευνες ανά τον κόσμο έχουν υποδείξει ότι η προσκόλληση με το διαδίκτυο αποτελεί μια υπάρχουσα πραγματικότητα, η οποία εντοπίζεται κυρίως στον εφηβικό πληθυσμό.

Αλλά δεν είναι μόνο ο εφηβικός πληθυσμός που επηρεάζεται πλέον, καθώς η ενασχόληση με την τεχνολογία προκαλεί ενδιαφέρον σε ολοένα και περισσότερα παιδιά μικρότερης ηλικίας.

Η αφιέρωση υπερβολικού χρόνου μπροστά σε μια οθόνη έχει αρνητική επίδραση στη φαντασία των παιδιών, σύμφωνα με δημοσκόπηση σε νηπιαγωγούς την οποία επικαλείται η Independent.

Στατιστικά στοιχεία της δημοσκόπησης για τα παιδιά

Τα παιδιά σήμερα ξοδεύουν πάρα πολύ χρόνο μπροστά σε οθόνες (smartphones, tablets, τηλεόραση). Αν και δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η ενασχόληση με την τεχνολογία συμβάλλει στην ανάπτυξη των παιδιών, οι ειδικοί λένε ότι το να αφιερώνει ένα παιδί υπερβολικό χρόνο μπροστά σε μια οθόνη μπορεί να έχει κόστος στη φαντασία του.

Σε μια δημοσκόπηση που έγινε σε 1.000 νηπιαγωγούς από τον ιστότοπο daynurseries.co.uk, φάνηκε ότι περίπου τα δύο τρίτα των επαγγελματιών που ασχολούνται με παιδιά πιστεύουν ότι οι οθόνες τα κάνουν λιγότερο δημιουργικά.

Συγκεκριμένα, το 48% των νηπιαγωγών δήλωσε ότι υπάρχουν παιδιά με φανταστικούς φίλους στο νηπιαγωγείο, το 72% συμφώνησε ότι το ποσοστό αυτό των παιδιών έχει μειωθεί αισθητά τα τελευταία πέντε χρόνια και το 63% θεώρησε υπεύθυνες τις οθόνες για τη μείωση της εφευρετικότητας.

Οι απόψεις των ειδικών ψυχικής υγείας

Οι απόψεις των ειδικών ποικίλουν. Ο Ντέιβιντ Ράιτ, ιδιοκτήτης του παιδικού σταθμού «Paint Pots» στο Σάουθχαμπτον, συμφωνεί με τα ευρήματα της έρευνας και εξηγεί ότι όταν τα παιδιά είχαν περισσότερο ελεύθερο ανάγκαζαν το μυαλό τους να κάνει κάτι δημιουργικό, όπως να φτιάξει έναν φανταστικό φίλο, ενώ, σήμερα, παίρνουν εικόνες από την τηλεόραση ή τα τάμπλετ, κάτι που μειώνει την ικανότητα να χρησιμοποιήσουν τη δική τους φαντασία.

«Δεν αφήνουμε πλέον τα παιδιά να βαρεθούν», δηλώνει ο ίδιος.

Από την άλλη η δρ. Πέιτζ Ντέιβις καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Γιορκ, λέει πως είναι απλά ο τρόπος που παίζουν τα παιδιά που έχει αλλάξει. Πριν τις οθόνες, κατά την ίδια, το παιχνίδι ήταν πιο αυθόρμητο και τα παιδιά έπαιρναν ερεθίσματα από τους γονείς ή τα άλλα παιδιά, ενώ, σήμερα, δεδομένης της δομή της τηλεόρασης θεωρούν ότι πρέπει να παίξουν με τον τρόπο που αυτή υποδεικνύει.

Η σχετική έρευνα και τα ευρήματα της

Πρόσφατη έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα στον Καναδά υποστήριξε παράλληλα ότι ο χρόνος που περνούν τα παιδιά μπροστά στην οθόνη σχετίζεται με προβλήματα συμπεριφοράς και προσοχής στα παιδιά. Ανάλογα με το χρόνο που περνούσαν τα παιδιά μπροστά στην οθόνη, βρέθηκαν τα αντίστοιχα πρότυπα συμπεριφοράς.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά που περνούσαν πολύ χρόνο μπροστά στην οθόνη στην ηλικία των τριών και των πέντε ετών είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων προσοχής και συμπεριφοράς.

Η αισιοδοξία είναι το κλειδί της μακροζωίας

Η αισιοδοξία δεν είναι μια συλλογή στοχασμών γύρω από τη συνηθισμένη φράση "να περνάω καλά". Είναι κάτι πιο βαθύ, αιώνιο κι ανθεκτικό στο πέρασμα του χρόνου. Είναι συνυφασμένη με την ευτυχία της ψυχής. Αισιοδοξία σημαίνει να συνεχίζεις εκεί που σταμάτησες χθες· να προχωράς κανονικά με κέφι για ζωή και με ανυπομονησία για τον επόμενο σταθμό· να λες "όλα πάνε καλά" κι ας μην γίνεται τίποτα καλό γύρω σου τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Αυτοί που αντιμετωπίζουν τη ζωή με αισιοδοξία έχουν περισσότερες πιθανότητες να φτάσουν τα 85 έτη και γενικά να ζήσουν περισσότερο, όπως αποκαλύπτει νέα έρευνα την οποία επικαλείται η βρετανική εφημερίδα Guardian.

Αισιοδοξία και προσδόκιμο ζωής

Τα μέχρι σήμερα ερευνητικά δεδομένα είχαν δείξει ότι η αισιοδοξία σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο καρδιακών νόσων και πρώιμου θανάτου. Η παρούσα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» είναι η πρώτη που διερεύνησε τη σύνδεση της αισιοδοξίας με το προσδόκιμο ζωής.

«Υπάρχουν ενδείξεις ότι η μακροζωία σχετίζεται με την καλή υγεία και με τη ζωή χωρίς αναπηρίες. Η σημασία της συγκεκριμένης έρευνας έγκειται στο ότι μας δίνει τη δυνατότητα να προωθήσουμε την υγιή γήρανση μέσω της καλλιέργειας ψυχοκοινωνικών στοιχείων της προσωπικότητας, όπως η αισιοδοξία», δήλωσε η Λιούιν Λι, επικεφαλής συντάκτης της έρευνας, από τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Βοστόνης.

Τα δείγματα και τα ευρήματα της έρευνας αισιοδοξίας

Για την εξέταση της σχέσης της αισιοδοξίας με τη μακροζωία οι ερευνητές χώρισαν ένα δείγμα 70.000 γυναικών με μέσο όρο ηλικίας τα 70 έτη σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο αισιοδοξίας τους. Οι ομάδες παρακολουθήθηκαν από το 2004 έως το 2014. Διαπιστώθηκε ότι η διάρκεια ζωής της ομάδας με τις πιο αισιόδοξες γυναίκες ήταν κατά 15% μεγαλύτερη.

Παράλληλα, το δείγμα των ανδρών που χρησιμοποιήθηκε από τους ερευνητές υπήρξε αντικείμενο παρακολούθησης την περίοδο 1986 έως 2016, χωρίστηκε σε πέντε ομάδες και είχε μέσο όρο ηλικίας τα 62 έτη. Βρέθηκε ότι η ομάδα των πιο αισιόδοξων ανδρών ζούσε 11% περισσότερο από την ομάδα των λιγότερο αισιόδοξων.

Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι αυτοί που ήταν πιο αισιόδοξοι υιοθετούσαν επίσης πιο υγιεινές συνήθειες και τρόπο ζωής. Όταν λήφθηκαν υπόψη το επίπεδο σωματικής άσκησης, η διατροφή, το κάπνισμα και το αλκοόλ, οι πιο αισιόδοξες γυναίκες φάνηκε να έχουν 9% μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από τις λιγότερο αισιόδοξες. Στους άντρες το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 10%..

Επίσης, τα πιο αισιόδοξα άτομα, τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να φτάσουν τα 85 χρόνια. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες που ήταν πιο αισιόδοξες είχαν 20% μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσουν αυτή την ηλικία.

Πως η αισιοδοξία συνδέεται με τη μακροζωία

Η Λι υπογραμμίζει ότι οι λόγοι για τους οποίους η αισιοδοξία σχετίζεται με τη μακροζωία είναι ακόμη άγνωστοι.

«Οι πιο υγιεινές συνήθειες, τα λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης και οι περισσότεροι κοινωνικοί δεσμοί εξηγούν εν μέρει αυτή τη σχέση», τονίζει η ίδια, προσθέτοντας την πιθανότητα να υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί που διαμεσολαβούν τη σχέση τη αισιοδοξίας με τη μακροβιότητα, όπως για παράδειγμα η καλύτερη διαχείριση του άγχους.

Η δρ. Κάθριν Χαρτ, ειδικός στην ψυχολογία της υγείας στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου, εξηγεί ότι η σωματική ευεξία παίζει ρόλο στη μακροζωία και είναι θετικό το ότι ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να ακολουθούν ισορροπημένη διατροφή και να ασκούνται τακτικά, ωστόσο, η έρευνα αυτή αναδεικνύει, κατά την ίδια, την αντίστοιχη σημασία της ψυχολογικής ευημερίας την οποία είναι σημαντικό να προωθήσουμε εξίσου.

Το τίποτα καμουφλαρισμένο σε κάτι

πάρχουν άνθρωποι με όλα τα γράμματα κεφαλαία και....ανθρωποειδή...!

Κάποιοι από αυτούς ξεχωρίζουν, διαπρέπουν, γίνονται πρότυπο ζωής, φωτίζουν όποιον λάχει στην πορεία τους και τον παρασέρνουν σε ούριους ανέμους και κάποιοι από αυτούς ποδοπατάνε, καταπατάνε, σακατεύουν... αιμοσταγΉ, αδίστακτα, στυγνά, με μαθηματική ακρίβεια ρυθμισμένα σαρκοφάγα όντα ...

Δίχως αισθήματα, ανίκανοι να αγαπήσουν... αλλαζόνες, γεμάτοι έπαρση, με δική τους λογική... κρύβονται πίσω από τα λόγια και τις μεγαλειώδεις -τιποτένιες-, άδειες πράξεις. Άνθρωποι κενοί.

Να ντρέπεσαι που ανήκεις στο ίδιο είδος.

Η τιμωρία τους είναι ο ίδιος ο εαυτός τους

Και οι δύο σε σημαδεύουν, αφήνοντας πάνω σου, αλλά και στην ανθρωπότητα τα δικά τους χνάρια... Ποιοι είναι τι, είναι εύκολο να βρεθεί! Αν και σε πολλούς μπορεί να πάρει καιρό ... χρόνια ... να συνειδητοποιήσουν οτι υπάρχουν και αυτοί... Όταν πλέον δυσκολεύονται ακόμα και να ανασάνουν. 

Τα σημάδια ήταν πάντα εκεί και περίμεναν απλά κάποιος να τα δει. 

Σαν βρεθούν στον δρόμο σου, μην  επιτρέψεις ούτε χαμόγελο αλλά ούτε ένα δάκρυ σου να τους χαρίσεις. 

Γιατί αυτή είναι η τροφή τους, ρουφάνε το συναίσθημα σου και το κακό, ο φόβος, η ανασφάλεια, η απογοήτευση πολλαπλασιάζονται με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ότι ποτέ θα μπορούσες να φανταστείς. Μετά εξουσιάζουν τη σκέψη σου, την ψυχή σου και τέλος όλη την ύπαρξη σου. 

Έχουν την ιδιαιτερότητα με μεγάλη μαεστρία ότι καλό εχεις ή νιώθεις να το καταστρέφουν, να το δηλητηριάζουν, να το εκμηδενίζουν, να το εξαφανίζουν. 

Μόνο μαυρίλα σου φέρνουν. 

Κλέβουν την πνοή σου. 

Ναζί της ψυχής, καταχραστές της εξουσίας ... καμουφλαρισμένη, καλά, δημοκρατία!!!

Το τίποτα δεν είναι τίποτα

Το τίποτα δεν είναι τίποτα, είναι απλό, αγνό, τίμιο, ειλικρινές... αθώο, ένα απλό· μικρούτσικο τίποτα...

Όπως και το κάτι δεν είναι κάτι....ανησυχητικό, είναι απλά ο εαυτός του, δυναμικό ή αδύναμο, σπουδαίο ή ασήμαντο ... μεγάλο ή μικρό, όμορφο ή άσχημο, ευφυές ή ανόητο, είναι αυτό που είναι ...!

Αυτό όμως το κάτι που έχει μέσα του... τίποτα, είναι να το φοβάσαι, να το αποφεύγεις, να το λυπάσαι. Γιατί ποτέ δεν θα καταφέρει να γίνει κάτι και αυτό είναι η καταστροφή του, όπως και των γύρω του, όπως και όλων όσων το πλησιάζουν. Μέσα στην αγωνία του να κρύψει το τίποτα θα καταστρέψει δάση, βουνά και θάλασσες. Εσένα και ότι σε περικλείει, τον αέρα που αναπνέεις και τη γη που πατάς, αφού σίγουρα και το ίδιο το τίποτα δεν μπορεί να ζει ως κάτι!

Σάπιο, παλιό, κακοκαιρισμένο με μυρωδιά μούχλας, υγρασίας, πολυχρονισμένης σκόνης, κακίας και εκδίκησης, καμουφλαρισμένο σε ένα γέλιο ψυχωτικό, σε μια ευφυΐα τρομακτική... στα όρια της τρέλας, σε μια ουτοπική ευφορία. 

Το τίποτα είναι πλέον επικίνδυνο, χολωμένο, ολέθριο... Τοξικό, για όποιον τύχει να οσμιστεί έστω ένα ψεγάδι του καλά κρυμμένου του εαυτού. 

Αποσύρσου, τρέχα... τρέχα όσο πιο γρήγορα μπορείς, βγάλε φτερά και πέτα, πέτα οσο πιο μακριά μπορείς, για να καταφέρεις να σωθείς. Κάνε αυτό το δώρο σε εσένα.

Το αντίθετο μην το φοβάσαι! Το καλά κρυμμένο κάτι σε τίποτα... Κάνε του μια αγκαλιά, χάρισε του ένα χαμόγελο, πες του μια ζεστή, ειλικρινή κουβέντα κι αυτό θ’ ανοίξει τα φτερά του, θα πετάξει ψηλά και θα πάρει κι εσένα μαζί του στο μαγικό ταξίδι της μεταμόρφωσης.

Το τίποτα και ...το κάτι που έχει γίνει βεβιασμένα τίποτα... να φοβηθείς, μόνο όταν το ενοχλείς· σαν τίποτα που είναι, δεν έχει και τίποτα να χάσει και από απλό ασήμαντο τίποτα θε να θεριέψει και γίνει κάτι, αληθινό κάτι, όχι καμουφλαρισμένο.

Παλιωμένη αγάπη, κουρελιασμένη ζωή, σαν σάπιο ξύλο που το ξέβρασε η θάλασσα.

Πρέπει να ξανασηκωθείς

Ήρθε ο χρονισμός της αλλαγής. 

Μη μεμψιμοιρείς, διώξε την πικρία. Αφού γλίτωσες από το ναυάγιο, ποια φουρτούνα πια να σε τρομάξει;

Απλά πίστεψέ σ’ αυτά που νιώθεις και υποστηρίξε τα!

Αγάπα σε ...! Υποστήριξε - στήριξε σε!

Η ενσυνειδητότητα είναι σημαντική για τους μαθητές μέσης εκπαίδευσης

Από τη στιγμή που το παιδί ξεκινά το σχολείο, αρχίζει να απασχολεί έντονα το θέμα της επίδοσής του στα σχολικά μαθήματα. Γονείς και εκπαιδευτικοί διαμορφώνουν ορισμένες προσδοκίες, που εάν το παιδί κατορθώσει να ανταποκριθεί με επιτυχία, έχει καλώς.

Εάν όμως καταστεί αδύνατο γι’ αυτό να τις φτάσει, τότε θα ξεκινήσουν οι προσπάθειες για αναζήτηση της αιτίας της αποτυχίας, οι οποίες στην περίπτωση που αποκλειστεί οποιαδήποτε μαθησιακή δυσκολία, ενδεχομένως τείνουν προς την υιοθέτηση και απόδοση στο παιδί χαρακτηρισμών, του «τεμπέλη» ή του «χαζού».

Ο ορισμός της ενσυνειδητότητας

Η ενσυνειδητότητα, ικανότητα να παρατηρούμε προσεκτικά αυτό που βιώνουμε κάθε στιγμή στο παρόν- μπορεί να βελτιώσει τις ακαδημαϊκές επιδόσεις και την ψυχική υγεία σε μαθητές μέσης εκπαίδευσης, σύμφωνα με δύο νέες έρευνες του Πανεπιστημίου MIT (Massachusetts Institute of Technology) τις οποίες επικαλείται ο ιστότοπος ScienceDaily.

«Εξ ορισμού η ενσυνειδητότητα είναι η ικανότητα να επικεντρώνει κανείς την προσοχή του στην παρούσα στιγμή χωρίς να αποσπάται από εξωτερικά ερεθίσματα ή εσωτερικές σκέψεις. Επομένως, αν ένας μαθητής επικεντρωθεί στο δάσκαλό του ή στα μαθήματά του, αυτό θα ωφελήσει τη γνώση», δήλωσε ο Τζον Γκαμπριέλι, καθηγητής εγκεφάλου και γνωστικών επιστημών στο Ινστιτούτο έρευνας για τον Εγκέφαλο του Πανεπιστημίου MIT.

Η έρευνα για την αποτελεσματικότητα της ενσυνειδητότητας

Οι ερευνητές για πρώτη φορά ανακάλυψαν ότι η εκπαίδευση στην ενσυνειδητότητα μπορεί να προκαλέσει μεταβολές στη λειτουργία του εγκεφάλου. Μαθητές της έκτης τάξης που εκπαιδεύτηκαν στην ενσυνειδητότητα, όχι μόνο δήλωναν ότι βιώνουν λιγότερο άγχος, αλλά και μετά από τομογραφίες εγκεφάλου παρατηρήθηκε μειωμένη δραστηριότητα της αμυγδαλής, μιας εγκεφαλικής περιοχής που συνδέθηκε με τον φόβο και άλλα αντίστοιχα συναισθήματα όταν τους παρουσιάστηκαν εικόνες τρομακτικών προσώπων.

(Σ.τ.Σ: Στις ΗΠΑ, όπου διεξήχθη η έρευνα, η μέση εκπαίδευση (middle school) καλύπτει τις τάξεις έκτη έως ογδόη, αντιστοιχεί με το ελληνικό γυμνάσιο, γιατί το δημοτικό στις ΗΠΑ είναι συνήθως πενταετές.)

Σύμφωνα με τον Γκαμπριέλι, η εκπαίδευση ενσυνειδητότητας στα σχολεία έχει πολλαπλά οφέλη για τους μαθητές και τονίζει την ανάγκη να γίνει μέρος του καθημερινού σχολικού προγράμματος, δεδομένου ότι υπάρχουν ήδη καλά εδραιωμένοι τρόποι διδασκαλίας της.

Τα στάδια της έρευνας ψυχικής υγείας

Στην πρώτη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Behavioral Neuroscience» μελετητές από το MIT μελέτησαν δύο ομάδες μαθητών.

Στη μια εφάρμοσαν ένα ημερήσιο πρόγραμμα εκπαίδευσης στην ενσυνειδητότητα το οποίο διήρκεσε οχτώ εβδομάδες, η άλλη ήταν η ομάδα ελέγχου και δεν εκπαιδεύτηκε στη ενσυνειδητότητα. Πράγματι, διαπιστώθηκε ελαττωμένο άγχος, και μειωμένη δραστηριότητα της αμυγδαλής στην ομάδα που εκπαιδεύτηκε. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η εκπαίδευση στην ενσυνειδητότητα ενδέχεται να δρα προληπτικά ή καταπραϋντικά στις διαταραχές διάθεσης που συνδέονται με υψηλά επίπεδα άγχους.

Στο πλαίσιο της δεύτερης έρευνας, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Mind, Brain and Education» οι συμμετέχοντες δεν εκπαιδεύτηκαν στην ενσυνειδητότητα. Μετρήθηκε παρόλα αυτά το επίπεδο ενσυνειδητότητας 2.000 μαθητών μέσης εκπαίδευσης στη Βοστόνη, μέσω του ερωτηματολογίου Mindfulness, Attention, Awareness Scale. Βρέθηκε ότι οι μαθητές με υψηλότερα επίπεδα ενσυνειδητότητας είχαν καλύτερους βαθμούς, λιγότερες απουσίες και λιγότερες αποβολές.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές προσπάθησαν να διερευνήσουν πιθανά μακροπρόθεσμα οφέλη από την ενσυνειδητότητα χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία.

Ο Γκαμπριέλι παρομοίασε την ενσυνειδητότητα με τη γυμναστική, λέγοντας: «Όσο το κάνεις είναι καλό αλλά όταν σταματάς η θετική επίδραση δεν διατηρείται».