Εσύ περνάς χρόνο με τον εαυτό σου;

Πολλοί είναι εκείνοι που τρομάζουν όταν πρέπει να μείνουν μόνοι. Δεν αντέχουν λεπτό και προσπαθούν να βρουν συντροφιά πάση θυσία. Ακόμα κι αν η συντροφιά  αυτή δεν παρουσιάζει πραγματικό ενδιαφέρον. Προκειμένου,όμως, να αποφύγουν τον εαυτό τους χρησιμοποιούν κάθε τρόπο.

Ο χρόνος με τον εαυτό είναι πολύτιμος. Πόσο σημαντικό είναι όμως να μπορεί κανείς να τον αξιοποιήσει; Όταν κανείς είναι μόνος έχει τη δυνατότητα να ασχοληθεί με πράγματα που τον ενδιαφέρουν, να αναπτύξει την προσωπικότητά του, να βρεθεί πραγματικά με τον εαυτό του και τις επιθυμίες του. Να αυτοπροσδιοριστεί, να θέσει τους στόχους του. Να ψυχαγωγηθεί αλλά και να διασκεδάσει. Η επαφή με τον εαυτό είναι εκείνη που τον διαμορφώνει.

Αν κάποιος δεν μπορεί να χαρεί τον εαυτό του, να ευχαριστηθεί την ίδια του την ύπαρξη, τότε γιατί κάποιος άλλος να θέλει αυτό το άτομο για παρέα; Γιατί πρέπει ο άλλος να αντέχει έναν άνθρωπο, που ο ίδιος δεν μπορεί να αντέξει τον εαυτό του;

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο χρόνος για τον εαυτό είναι εξίσου σημαντικός, χρήσιμος και δημιουργικός όσο και ο χρόνος που περνάει κανείς με τους άλλους.

Κάθε ανθρώπινη επαφή που προκύπτει λόγω πραγματικής επιθυμίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά υπέροχη. Όταν όμως, η επιθυμία μετατρέπεται σε ανάγκη, στοχεύει στη λύπηση.  Λαμβάνει τη μορφή επαιτείας και αυτός που έχει ανάγκη τη συντροφιά, ζητάει από τον άλλο να του χαριστεί, προκειμένου να μην υποφέρει από τη μοναξιά που αισθάνεται.

Συνοψίζοντας, είναι σημαντικό να έρχεται σε επαφή με τους άλλους,εφόσον πραγματικά απολαμβάνει την παρέα και όχι επειδή αποφεύγει τη μοναξιά. Επομένως, στόχος είναι να εξασφαλίσει κανείς ότι η καλύτερη παρέα για τον ίδιο… είναι πρωτίστως ο ίδιος.