Μπορείς να ξαναβρείς τη δύναμη σου…

Οι περισσότεροι από εμάς έχουν περάσει δύσκολες στιγμές στη ζωή τους. Είτε βιώνουμε έντονες αλλαγές οι οποίες μας έχουν επηρεάσει σε πολύ σημαντικό βαθμό είτε συσσωρευμένες αρνητικές εμπειρίες μας οδηγούν να πέσουμε ψυχολογικά για τα καλά.

Ευρισκόμενοι λοιπόν σε μια σκοτεινή σπηλιά θα λέγαμε λόγου χάρην, συναντάμε έναν ανήμπορο ψυχικά εαυτό, μη διατεθειμένο να επανέλθει. Διάφορες σκέψεις περνούν από το μυαλό μας: “Θα μπορέσω να ξεπεράσω αυτό που μου συνέβη;”, “θα βγω από την κατάθλιψη;”, “το μέλλον είναι μάταιο” κ.α.

Υπάρχουν απαντήσεις στις ανωτέρω ερωτήσεις; Η απάντηση είναι μια: ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΒΡΕΙΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ. Η δύναμη σου δε σε εγκατέλειψε, είναι εκεί και σε περιμένει. Όταν έχουμε βουτήξει στο συναίσθημα δεν μπορούμε να δούμε τη λογική. Ας σκεφτούμε: “Ποτέ δεν έχω καταφέρει τίποτα στη ζωή μου;”, “Υπήρξε έστω μια φορά που να πέτυχα κάτι απλό;”. Αν αυτή τη στιγμή διαβάζουμε το κείμενο χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμη και η ανάγνωση είναι μια κατάκτηση.

Ας μην απαιτούμε συνέχεια όλο και περισσότερα από τον καταπονεμένο μας εαυτό. Φυσικά και έχουμε τις δυνατότητες να τα καταφέρουμε, το θέμα είναι ότι σπάνια ξεπερνάμε τις ψυχικές μας δυσκολίες όταν στεκόμαστε απέναντι από τον εαυτό μας, όχι δίπλα του. Ναι θα πέσουμε, ναι θα κάνουμε ένα βήμα, μπορεί και να ξαναπέσουμε. Αλλά θα καταφέρουμε να σηκωθούμε κάποια στιγμή και πάλι.

Ύψιστης σημασίας είναι τα ευρήματα της Βιολογίας για τη διάρκεια βίωσης του πόνου. Το μήνυμα που πάει στον εγκέφαλο ότι πονάμε, μετά από κάποια στιγμή αναστέλλεται με αποτέλεσμα να σταματάμε να αισθανόμαστε ότι πονάμε. Όσο όμως εμείς αναμασάμε την κατάσταση και αυτό που μας στεναχωρεί, τροφοδοτούμε τον εγκέφαλο μας με νέα ανυπόφορα μηνύματα.

Ας βγάλουμε λοιπόν το συναίσθημα μας “από την πρίζα”, τις σκέψεις πουο μας λένε ότι δεν μπορούμε ούτε θα μπορέσουμε να γίνουμε καλά. Ας κατανοήσουμε ότι περνάμε μια δύσκολη περίοδο και έχουμε κάθε δικαίωμα να νιώθουμε όπως νιώθουμε.

Προκειμένου όμως να ξεπεράσουμε αποτελεσματικά τα συναισθηματικά μας σκαμπανευάσματα χρειάζεται αν δεν μπορούμε μόνοι μας να ζητήσουμε βοήθεια ενός κατάλληλα καταρτισμένου ειδικού Ψυχικής υγείας. Το να ζητάμε βοήθεια δε σημαίνει ότι παραδεχόμαστε ότι είμαστε αδύναμοι και ανίκανοι να κάνουμε καλά τον εαυτό μας. Αντίθετα σημαίνει ότι πιστεύουμε στον εαυτό μας και επιθυμούμε πραγματικά να γίνουμε καλά.

Ακόμη και αν έχουμε προσπαθήσει να ζητήσουμε βοήθεια και δεν έχουμε δει γρήγορα αποτελέσματα χρειάζεται να έχουμε υπομονή. Όσο διάστημα έχουμε αφήσει να πονάμε θέλει τον κατάλληλο χρόνο να επουλωθεί.