Γιατί δεν πετυχαίνει πάντα η Αυτοβελτίωση;

Ο καθένας μέσα του έχει τη δύναμη να θεραπεύσει τον εαυτό του. Παρόλα αυτά στους περισσότερους από εμάς έχουν υπάρξει φορές που ενώ προσπαθούμε να βελτιώσουμε τον εαυτό μας δεν βιώνουμε ανακούφιση διαρκείας. Γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο;

Ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους είναι ότι έχουμε πιστέψει πως μπορούμε να έχουμε τον πλήρη έλεγχο μιας κατάστασης. Εφόσον λοιπόν έχουμε εμείς τον έλεγχο, όταν αυτός χαθεί κατηγορούμε τον εαυτό μας για την απώλεια του. Μπορεί να πιάσουμε τον εαυτό μας να λέει: “Θα έπρεπε να είχα προβλέψει καλύτερα τα πράγματα”, “Δεν έπρεπε να κάνω αυτό το λάθος”, “είμαι αδικαιολόγητος” κ.α.

Με λίγα λόγια λέμε στον εαυτό μας ότι εμείς φταίμε που δεν καταφέραμε να διατηρήσουμε τον έλεγχο. Βάζουμε τον εαυτό μας σε ένα βάθρο παντοδυναμίας δίνοντας του ταυτόχρονα και όλη την ευθύνη. Για αυτό όταν έρχονται ξαφνικές και μη αλλαγές στη ζωή μας, όταν τα πράγματα εξελίσσονται πολύ διαφορετικά από ότι είχαμε προβλέψει, δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Τέτοιες εξελίξεις μας βρίσκουνα απροετοίμαστους και μας δείχνουν ότι δεν είμαστε τόσο ισχυροί όσο νομίζαμε. Δεν καταφέρνουμε να δούμε μπροστά από τα γεγονότα. Και έτσι αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος!

Αφού λοιπόν “πρέπει” να είμαι δυνατός, “πρέπει” να μη δείχνω “ευαίσθητος”, “πρέπει” να έχω τον έλεγχο, ξεχνάω τελείως τον παράγοντα που λέγεται ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ. Σαν αποτέλεσμα καταλήγω στο να λέω ότι ευθύνομαι για όλα εγώ ή οι άλλοι.

Αν λοιπόν δεν καταφέρουμε να αποδεχτούμε ότι έχουμε στιγμές αδυναμίας, ότι δικαιούμαστε να κάνουμε λάθη και ότι δεν είμαστε “ισχυροί” με την ακραία σημασία της λέξεως θα αρχίσουμε σιγά σιγά να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά.

Κοιτώντας δεξιά και αριστερά θα δούμε ανθρώπους που απέκτησαν με τον καιρό ευελιξία στη σκέψη τους και χαίρονται πραγματικά τη ζωή. Ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς δε δίστασε να ζητήσει βοήθεια. Δεν ντράπηκε να πει ότι έχει ανάγκη να νιώσει καλύτερα. Άρχισε να βρίσκει ένα νόημα στη ζωή του.

Χρειάζεται να πάρουμε το χρόνο μας από τη μια, να δούμε εγκαίρως από την άλλη πόσο σημαντικό είναι να ζητάμε βοήθεια. Όχι, δεν ψάχνουμε κάποιον να μας πει τι να κάνουμε διότι εμείς ξέρουμε τι χρειαζόμαστε πραγματικά. Έχουμε την ανάγκη να ξεμπλοκάρουμε από τις εσωτερικές μας πιέσεις και το καταπιεσμένο συναίσθημά μας ώστε ανακουφισμένοι και με καθαρό μυαλό να πάρουμε αποφάσεις που θα μας οδηγήσουν στην προσωπική ολοκλήρωση.

Συμπερασματικά, δεν είναι κακό να παραδεχτούμε ότι δεν μπορούμε να έχουμε τον πλήρη έλεγχο μιας κατάστασης και ότι δεν μπορούμε να φταίμε εμείς για ΟΛΑ. Αναζητώντας έγκαιρα βοήθεια από κάποιον καταρτισμένο Ειδικό Ψυχικής Υγείας μπορούμε να βρούμε και πάλι το δρόμο για την προσωπική μας αυτοβελτίωση και ευτυχία.

Αν δεν μπορούμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε όσα μας δυσκολεύουν μπορούμε να ζητήσουμε την βοήθεια ενός κατάλληλα καταρτισμένου ειδικού Ψυχικής υγείας. Το να ζητάμε βοήθεια δε σημαίνει ότι παραδεχόμαστε ότι είμαστε αδύναμοι και ανίκανοι να κάνουμε καλά τον εαυτό μας. Αντίθετα σημαίνει ότι πιστεύουμε στον εαυτό μας και επιθυμούμε πραγματικά να γίνουμε καλά.